REPUBLIKA - 12 Marca 1933
TŁUM PRZECIW ZBRODNIARCE
SAMOSĄD
WE WSI CZARNOCIN POD ŁODZIĄ
Wczoraj
pod Łodzią we wsi Czarnocin, doszło do ponurej sceny samosądu,
która gdyby nie interwencja policji,
skończyłaby się niechybnie tragicznie. Wieśniacy zebrali się pod
domem akuszerki. Byliby spalili dom i ukamieniowali M. i jej córkę
gdyby nie pomoc.
Janina
Morawska- córka akuszerki – nawiązała znajomość z miejscowym
nauczycielem Józefem Buczkowskim przez krótki przeciąg czasu stołował
się w domu Morawskiej, gdy jednak doszedł do przekonania, że matka i
córka starają się zdobyć go na zięcia – przestał u nich bywać
i przestał się stołować.
Młoda
Morawska. nie cieszyła się specjalnie dobrą opinią – musiało jej za
to bardzo zależeć na małżeństwie z Buczkowskim, gdyż gdy nauczyciel się
od niej usunął zemściła się na nim z okrucieństwem
niesłychanym.
Dwudziestego
pierwszego lutego znaleziono Buczkowskiego na pół żywego. Leżał
w rowie z twarzą poparzoną jakimś kwasem: miał wypalone oko i
zżarte przez kwas policzki i szyję.
Dochodzenie
potwierdziło zeznania
Morawskiego:
napadła go młoda Morawska. Niedoszła
małżonka nauczyciela wyznała z całą bezczelnością, że jest
nie tylko sprawczynią zamachu na nauczyciela, ale, że rozprawi się
także z jego rodzicom, którzy odwiedli od dalszego spotykania się
z nią.
Morawską aresztowano. Wczoraj została wypuszczona za kaucją na wolność i
wczoraj zjawiła się w Czarnocinie. Chłopi zebrali się przed jej
chałupą – zebrała się ich liczna ciżba. Tłum przybrał tak
groźną postawę,
że policjanci musieli siłą rozpędzać wieśniaków, którzy
szykowali się do podłożenia ognia pod dom akuszerki.
Tłum
uspokojono. Rada gminy uchwaliła wysiedlenia Morawskich z gminy.
REPUBLIKA, sobota 30 grudnia 1933.
WYPALIŁA OCZY KOCHANKOWI
za to, ze chciał
ją porzucić – Wstrząsająca rozprawa przed sądem okręgowym.
MORAWSKA SKAZANA
ZOSTAŁA NA 2 LATA WIĘZIENIA
Oskarżona
nazywa się Wanda Morawska. Ukończyła 6 klas gimnazjum.
Poszkodowanym jest Józef Marian Buczkowski. Język sądowy nazywa
Bukowskiego poszkodowanym. Ten termin jest szeroki w ustach prawnika.
Tym razem jest on nieomal
śmieszny w swej słabości.
BUCZKOWSKI
POSTRADAŁ WZROK.
Nie ma obu gałek ocznych. A jest młodym, zdrowym inteligentnym
człowiekiem. Trzyma się pochyło, z głową wysuniętą naprzód
jak wszyscy ślepcy; jakby chciał wyczuć powonieniem mrok, w który
wchodzi. Buczkowskiego prowadzi za rękę przyjaciel. I o Buczkowskim
mówią wszyscy w tym procesie, jako o poszkodowanym. Tak samo mówi
się o człowieku, który stracił palec, sto złotych, albo
zgubił protestowany weksel…
Buczkowski był nauczycielem w Czarnocinie. Matka oskarżonej
miała kilku stołowników. Buczkowski stołował się również u
Morawskiej. Rozpoczął pracę w Czarnocinie 15 sierpnia 1931 r. Po
roku już wszystko było wiadome, że Murawska i Buczkowski
stanowią parę.
Pod koniec roku 1932 Morawska zaszła w ciążę. Prawie
równocześnie zaczęły się psuć stosunki pomiędzy obojgiem.
Murawska już raz miała dziecko, które umarło. Buczkowski
dowiedział się, ze poza jego plecami Morawska miała jakoby
utrzymywać stosunki z innymi mężczyznami, zajął się sam zresztą
– może przelotnie – jedną ze swych koleżanek i coraz wyraźniej
dawał Morawskiej do zrozumienia, że ma jej dość.
Morawska próbowała prośbami – nic nie pomagało. Próbowała
groźbami – skutek był również nikły. Pisywała do niego listy,
że się otruje, że mu nie wybaczy nigdy, pokazywała mu
nawet straszak, mówiąc, że jest to rewolwer i, ze wystrzałem z
niego odbierze sobie życie. Morawska nawet prosiła o rozmowę ową
przyjaciółkę Buczkowskiego, w której widziała rywalkę.
Wyjaśniła jej całą sprawę, prosiła, by się odsunęła
Buczkowskiego. Obie kobiety porozumiały się: Morawska wyszła
nieco spokojniejsza – Buczkowski nie miał wobec tamtej poważnych
zamiarów.
Dwudziestego lutego Morawska zaprosiła do siebie Buczkowskiego.
Gdy tylko młody człowiek przekroczył domu jej matki – wylała mu
w twarz całą zawartość garnka, w którym sąsiad – blacharz
przechowywał kwas solny.
Nazajutrz Morawska zgłosiła się do policji i złożyła
zeznania.
Buczkowski miał wtedy przy sobie ów straszak, który odebrał
Morawskiej. Wystrzelił z niego w tej samej chwili, gdy piekący
płyn, wżerał mu się w żywe jeszcze oczy.
Leczył się w szpitalu do kwietnia br. - przez dwa dni tylko
widział. Dziś w jednym oku ma jeszcze pewne wyczucie światła…
Morawska przyznaje się do winy. Na pytanie przewodniczącego
sędziego - oświadcza, że nie ma nic do wyjaśnienia sądowi.
Jest winna i prosi sąd, by ją ukarał.
Dopiero na dalsze przepytywanie przewodniczącego Morawska
oświadcza:
- zrobiła to z rozpaczy. Nie przygotowywałam niczego.
Wchodzą świadkowie. Jest Buczkowski. Ślepiec zupełny.
Przewodniczący: jaki jest zawód świadka?
Świadek: nauczyciel.
Przewodniczący: czy świadek jest teraz zwolniony z pracy?
Świadek: no tak, niewidomy jestem.
Niewidomy Buczkowski staje przed pulpitem i składa pierwsze
zeznania. Zaczyna drżącym głosem – ma nisko popuszczoną głowę.
- Chciałem podać sądowi kilka szczegółów z mojego
poprzedniego życia gdy miałem oczy… Byłem uczniem, było nam
bardzo ciężko, chodziłem czasami bez chleba do szkoły, ale
uczyłem się pilnie i nigdy nie przestawałem z kobietami… Świadek
przerywa swe zeznania – jest długa pauza, w której słychać jak
tykają zegarki w kieszeniach wyraźnie wzruszonych sędziów.
Ciszę przerywa przewodniczący:
Przewodniczący: Może świadek źle się czuje i chce usiąść?
Świadek: nie dziękuję, opieram się. Postoję. Żaden
kolega nie widział mnie nigdy z kobietami. Byłem chowany w twardych
zasadach chrześcijańskich przez matkę. Zacząłem stołować się
u matki oskarżonej. Muszę powiedzieć, że to nie była moja sprawa
w tem, co zaszło między mną a oskarżoną. Już na samym początku
zauważyłem z jej strony… - Tutaj znów na chwilę Buczkowski
przerywa zeznania, by potem zwrócić się do przewodniczącego:
- czy ja bym nie mógł opowiedzieć nie tak przy wszystkich? To są
ważne szczegóły.
Pan sędzia
Olszewski zarządza niejawność rozprawy na czas zeznań
Buczkowskiego.
Z przemówień jednak prokuratora i obrońcy dowiedzieliśmy się
potem, iż Buczkowski opisał sądowi dokładnie w jakich warunkach
nawiązał stosunki z oskarżoną i, że z jego zeznań nie był
on stroną agresywną, a ona.
Skolei składa zeznania lekarz sądowy. Buczkowski stracił wzrok
przez oblanie oczu kwasem. Nie widzi nic – ma w jednym oku
wrażliwość na światło.
Matka Buczkowskiego, zagadnięta o to, czy oskarżona groziła
synowi, jeśli się nie ożeni z Morawską – nie można na to
pytanie udzielić konkretnej odpowiedzi. Na to z miejsca dla świadków
zrywa się sam Buczkowski.
- czy mogę coś powiedzieć?
Przewodniczący wzywa Buczkowskiego przed sąd
Świadek: miałem listy oskarżonej, z których jasno
wynikało, że mi groziła śmiercią. Ale, te listy oskarżona mi
ukradła. Tak jest. Mówię to zupełnie oficjalnie, ukradła mi
je.
Nauczycielka, rzekoma rywalka Morawskiej, nie wnosi nic nowego do
sprawy. Odbijała na hektografie elementarz i Buczkowski jej w tym
pomagał. Przy tej pracy się spotykali. Lista świadków jest
wyczerpana.
Prokurator p. Skąpski, opiera się na zeznaniach
Buczkowskiego. To nie była tragedia uwiedzionej, bo przecież miała
już przed tym dziecko, które umarło podobnie, jak dziecko
Buczkowskiego. To ona wprowadziła w błąd Buczkowskiego, a nie on
ją.
Obrońca ujmuje sprawę oczywista z drugiej strony. W
ostatnim słowie Morawska – znać, że bez namysłu i przygotowania
oświadcza:
- Gdyby on mógł
odzyskać wzrok, to proszę mnie trzy razy ukarać. Jestem winna i
mój żal, niestety, nic nie pomoże.
Morawska została
skazana na dwa lata więzienia.
