piątek, 14 września 2018

Stare Sioło - Ukraina - Zamek - Browar - Potocki

              Wracając z Kołomyi w kierunku polskiej granicy, Zbyszek zapowiedział zwiedzanie ruin pięknego zamku w Starym Siole. Dojeżdżając do torów kolejowych, w perspektywie ukazały się ruiny ogromnego zamku. Chwilę po tym spotkała nas niespodzianka, kontrola "policyjna". Piszę policyjna w nawiasie, gdyż okazało się, że jest to prywatna policja. Z informacji które przekazał nam Zbyszek Saganowski, mieszkańcy Starego Sioła po krwawym konflikcie z pobliską wsią, opłacają ludzi, którzy pilnują porządku i bezpieczeństwa miejscowych mieszkańców.
               Wchodząc na teren zamczyska, olbrzymie wrażenie robi powierzchnia wewnątrz murów! Nigdy wcześniej nie widziałem tak olbrzymiego obiektu który ma ok. 400 lat! Zamieszczam kilka fotek, na jednej z nich jestem także ja, co rzadko się zdarza.
               Encyklopedyczne informacje znalazłem na Wikipedii:
Zamek w Starym Siole – jeden z największych zamków spośród wszystkich, które kiedykolwiek powstały na Ukrainie, zbudowany przez księcia Władysława Dominika Ostrogskiego w latach 1649-1654 na planie pięciokąta, z kamienia i cegły. W budowie prawdopodobnie brał udział architekt Ambroży Przychylny.
              Pierwszy drewniany jeszcze zamek wzniósł tu Jan z Garbowa herbu Sulima. W latach 1584-1589 Ostrogski zbudował tu pierwszy zamek murowany. W latach 1649–1654 książę Dominik Zasławski przekształcił wcześniej istniejącą budowlę we wspaniałą rezydencję obronną. Zamek nie został zdobyty przez powstańców Bohdana Chmielnickiego, nie szturmowali go też w 1672 roku. Turcy po zdobyciu Kamieńca Podolskiego. Na początku XVIII wieku obiekt został odrestaurowany przez Adama Mikołaja Sieniawskiego. Potoccy stali się jego właścicielami w 1809 roku. Na początku XIX wieku Potoccy założyli na terenie zamku browar, co – razem z otwarciem linii kolejowej obok zamku – przyczyniło się do zniszczenia budowli.
              Pierwszy drewniany jeszcze zamek wzniósł tu Jan z Garbowa herbu Sulima. W latach 1584-1589 Ostrogski zbudował tu pierwszy zamek murowany. W latach 1649–1654 książę Dominik Zasławski przekształcił wcześniej istniejącą budowlę we wspaniałą rezydencję obronną. Zamek nie został zdobyty przez powstańców Bohdana Chmielnickiego, nie szturmowali go też w 1672 roku Turcy po zdobyciu Kamieńca Podolskiego. Na początku XVIII wieku obiekt został odrestaurowany przez Adama Mikołaja Sieniawskiego. Potoccy stali się jego właścicielami w 1809 roku. Na początku XIX wieku Potoccy założyli na terenie zamku browar, co – razem z otwarciem linii kolejowej obok zamku – przyczyniło się do zniszczenia budowli[















wtorek, 4 września 2018

Czarnocin - Wolbórka - Stacja kolejowa - Okupacja - Ireneusz Staniaszek - Prażki - cz.3









Czarnocin - Wolbórka - Stacja kolejowa - Okupacja - Ireneusz Staniaszek - Prażki - cz.2

         Prezentuję następne zdjęcia dotyczące stacji kolejowej  Czarnocin - Wolbórka.




                     Osoba nieznana, w niemieckiej czapce, prawdopodobnie pracownik kolei.

                                     Ireneusz Staniaszek i Zygmunt z Remiszewic.

                                                               Wacław Staniaszek.

                                         Z życia stacji, obsługa kolejowa i pasażerowie.

poniedziałek, 3 września 2018

Czarnocin - Wolbórka - Stacja kolejowa - Okupacja - Ireneusz Staniaszek - Prażki - cz.1


   Nieznana historia jednego z 7 zdjęć które otrzymałem dzisiaj z rąk pana Grzegorza Krawczyka z Prażek gmina Będków. Wczoraj napisał do mnie na Facebooku pan Grzegorz, że ma ciekawe zdjęcia z okresu okupacji pokazujące między innymi stację kolejową w Czarnocinie (trasa Rokiciny - Piotrków). Wyboru nie miałem, choć czasu jak na lekarstwo, umówiliśmy się w Prażkach na moście, obok domu Władysława Reymonta. To było moje pierwsze spotkanie z panem Grzegorzem, myślę, że nie ostatnie. Zdjęcia otrzymał od pana Ireneusza Staniaszka, podobno jest ich więcej, piękna perspektywa. Nadzieja na wywiad z sędziwym panem Ireneuszem. Dzisiaj prezentuję pierwsze zdjęcia, w szczególności to pierwsze. Zrobione zostało na stacji Czarnocin, prawdopodobnie w 1941 roku. Ten trzymający butelkę przy ustach to ojciec Ireneusza, nieżyjący Wacław Staniaszek. Inne osoby na zdjęciu są nieznane.
Wracając do stacji Czarnocin, opisywałem dość dokładnie jej historię. Na dole zamieszczam zdjęcie budynku tej stacji. sam budynek drewniany jest obecnie w Skansenie Rzeki Pilicy w Tomaszowie Mazowieckim. Moje bardzo krytyczne uwagi w tym temacie poruszałem wcześniej, chociażby pod :

Historia nieznana: Wolbórka - Stacja kolejowa - Czarnocin - Będków ...

historia-nieznana.blogspot.com/2015/12/wolborka-stacja-kolejowa-czarnocin.html
To zdjęcie pochodzi także ze zbioru pana Ireneusza. 

.
*
Czarnocinwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim,
w gminie Czarnocin. Wieś biskupstwa włocławskiego w powiecie piotrkowskim
 województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[1]. W latach 1975–1998 miejscowość
administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

* Materiał pochodzi z 

Czarnocin (województwo łódzkie) – Wikipedia, wolna encyklopedia

https://pl.wikipedia.org/wiki/Czarnocin_(województwo_łódzkie)

  










niedziela, 2 września 2018

Kołomyja - Ukraina - Sprzątanie polskiego cmentarza w Kołomyi - Bolesław Śliwiński - Żołnierze - cz.7


              Miałem szczęście i przyjemność poznać Bolesława Śliwińskiego tuż po przyjeździe do Kołomyi. W niedzielę 5 sierpnia podczas naszej wizyty w kościele spotkałem go po raz pierwszy. Na pierwszych dwóch zdjęciach Bolesław był witany jak najbliższa rodzina! Miałem okazję porozmawiać z nim, umówiliśmy się w poniedziałek na terenie cmentarza. Przemiły człowiek, znający doskonale historię, co najważniejsze bardzo pracowity! Był z nami każdego dnia, nie oszczędzał się, pracował z oddaniem. Często rozmawialiśmy, obiecał mi wysłać ciekawe materiały  dotyczące Kołomyi i jego rodziny na mój adres e-mailowy. Jest kilka ciekawych tematów które poruszyliśmy, mam nadzieję, że swoje wspomnienia przeleje na papier i będę mógł je zamieścić na moim blogu. Pierwsze dwa skany zdjęć z epoki dotarły, zamieszczam je na dole. Dziękuję Bolku za miłe chwile spędzone podczas wspólnych prac na cmentarzu, liczę, że w przyszłym roku spotkamy się powtórnie!


                                 Spotkanie przed kościołem katolickim w Kołomyi.

                                         Spotkanie przed kościołem katolickim w Kołomyi.


                                Spotkanie przed kościołem katolickim w Kołomyi.


                  Cmentarz w Kołomyi- Bolesław Śliwiński w rozmowie z Ryszardem Huberem.









Jan Chomiak ( od lewa), Mikołaj Chomiak, Rozalija Chomiak 1918 r.

środa, 29 sierpnia 2018

Kołomyja - Ukraina - Sprzątanie polskiego cmentarza w Kołomyi - Kraśnicki - Doliński - cz.6

                                         G R O B O W I E C  K R A Ś N I C K I C H

                                                       Dr. TADEUSZ KRAŚNICKI
                                                                       Adwokat
                                                        * 24.XI.1861   † 24.IV.1925


                                                                        Ś.p.
                                                          WANDA z DZICZKÓW
                                                                 KRAŚNICKA
                                                           * 21/5/1863 † 10/9.1902
                                                             Prosi o pozdrowienie
                                                                    Anielskie! 

 






                                                                 Tu spoczywają
                                                            ANTONI DOLIŃSKI
                                                               * 17 Kwietnia 1840
                                                               † 13 maja 1878
                                                                w 39 roku życia

                                                            KAZIMIERZ DOLIŃSKI
                                                                * 29 Sierpnia 1870
                                                                † 23 Lutego 1872
                                                                   w 2 roku życia
                                                                     --- * ---
                                                               Pokój ich popiołom

                                                           Nieodżałowanym pamięci naj
                                                           lepszego a tak przedwcześnie
                                                           zgasłego ojca poświęca syn
                                                                                                 Józef


poniedziałek, 27 sierpnia 2018

Kołomuja - Ukraina - Cmentarz - Franciszek Miziewicz - Józef Janicki - Powstawnie Styczniowe 1863


                                                                      FRANCISZEK
                                                                   M I Z I E W I C Z
                                                                 ŻOŁNIERZ Z R.1863
                                                              *                               
                                                    W WARSZAWIE       W KOŁOMYI


                                                          TU SPOCZYWAJĄ
                                                            JÓZEF JANICKI
                                                             żołnierz z r.1863
                                                             * 1844   † 1909
                                                   POKÓJ JEGO POPIOŁOM





Kołomuja - Ukraina - Cmentarz - Jan Szymeczko - Władysław Prus Niewiadomski - Powstawnie Styczniowe 1863

                                                                        Ś.P.
                                                          JAN SZYMECZKO
                                                             weteran z 1863 r.
                                                       * 15.I.1842. † 15.12.1933
                                                       CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI.


                                                                WŁADYSŁAW PRUS
                                                                  NIEWIADOMSKI
                                                         Major Wojsk Polskich z 63 roku
                                                          * 25.VI.1830r.  † 19.IV.1889r.
                                                           





niedziela, 26 sierpnia 2018

Lwów - Ukraina - Cmentarz Łyczakowski - Rzeźby - cz.1

         Cmentarz Łyczakowski we Lwowie inaczej. Nie bardzo wiedziałem, którym grobom mam robić zdjęcia. Byłem w szoku, wszystkie były piękne, cykałem, cykałem bez końca, stare i nowe nagrobki. Dla mnie nie ma najmniejszego znaczenia, kto spoczywa w grobie, Polak, Ukrainiec, Rosjanin, czy też zmarły innej narodowości. Należy im się spokój i niech tak będzie po wsze czasy. W pierwszej części chcę pokazać rzeźby które robią wrażenie, są to arcydzieła sztuki, niektóre mają 10 lat, są też starsze. Dedykuję te zdjęcia tym wszystkim, którzy nie byli na tym cmentarzu.



Cmentarz Łyczakowski (ukr. Личаківський цвинтар) – najstarsza zabytkowa nekropolia Lwowa położona we wschodniej części miasta na malowniczych wzgórzach wśród specjalnie zaprojektowanego, starego drzewostanu tworzącego szereg alei. Jest miejscem pochówku wielu zasłużonych dla Polski i Ukrainy ludzi kultury, nauki i polityki. Na cmentarzu znajduje się wiele zabytkowych nagrobków o wysokiej wartości artystycznej, przedstawiających alegoryczne postaci i wizerunki zmarłych, a także liczne kaplice, edykuły, kolumny i obeliski w różnych stylach.
Cmentarz Łyczakowski został założony w 1786. Jest jedną z najstarszych nekropolii istniejących do dziś w Europie (dla porównania: Powązkowski w Warszawie został założony w 1790, Cmentarz na Rossie w Wilnie został oficjalnie otwarty 6 maja 1801 r., Rakowicki, w Krakowie i Pere-Lachaise w Paryżu w 1803).
W miejscu obecnego cmentarza istniał już w XVI wieku cmentarz dla zmarłych na dżumę podczas gdy innych zmarłych, aż do czasów cesarza Józefa II, grzebano na cmentarzach przykościelnych. Po I Rozbiorze Polski Lwów znalazł się w zaborze austriackim. W 1783 wydano dekret cesarski nakazujący likwidację dotychczasowych cmentarzy i wytyczenie nowych, poza obrębem miast. Każda z dzielnic Lwowa miała swój cmentarz – w ten sposób powstały cmentarze: Łyczakowski, Gródecki, Stryjski i Żółkiewski (po 100 latach trzy ostatnie zlikwidowano, otwierając w ich miejsce największy terytorialnie lwowski Cmentarz Janowski zajmujący 45 ha). Powiększany wielokrotnie zajmuje ponad 40 ha i podzielony jest na 86 pól grobowych poprzecinanych siecią alejek. Obecny wygląd cmentarz otrzymał w 1855 (proj. Karol Bauer i Tytus Tchórzewski), a od 1885 zaczęto prowadzić dokładne księgi cmentarne, pozwalające ustalić miejsce pochówku. Znajduje się tu ok. 300 tys. mogił, w tym ok. 2 tys. ma formę kamiennych grobowców, natomiast 23 to kaplice grobowe. Na grobach wzniesiono ok. 500 posągów i płaskorzeźb. *

* Materiał informacyjny pochodzi z:

Cmentarz Łyczakowski we Lwowie – Wikipedia, wolna encyklopedia

https://pl.wikipedia.org/wiki/Cmentarz_Łyczakowski_we_Lwowie
Cmentarz Łyczakowski (ukr. Личаківський цвинтар) – najstarsza zabytkowa nekropolia Lwowa, położona we wschodniej części miasta na malowniczych ...






















sobota, 25 sierpnia 2018

Kołomyja - Cmentarz - Wojsko Polskie - Powstanie Listopadowe - Adam Michta - Chodorowski - Virtuti Militari - 1831 - cz.5

                                                         ADAM MICHTA
                                       żołnierz byłych regularnych wojsk polskich
                                              II 9? pułku ułanów w l. 1823-31
                                                ozd. krzyżem zasługi virt. mil.
                                                  * 24/12.1800  † 12/12.1878

                                                         MACIEJ MICHTA
                                                księgarz *12/9.1847 † 13/5.1897

                                                        Z Chodorowskich 
                                                BALBINA FELICYJA MICHTA 
                                                          żona księgarza
                                                     ur. 10/3.1833  †  18/7.1892






Kołomyja - Cmentarz - Wojsko Polskie - Powstanie Listopadowe - Wincenty Bajewski -1831 - cz.4

                                                WINCENTY BAJEWSKI
                                                   żołnirz wojsk polskich
                                                          z roku 1831
                                              urodz. 1810 - zmarły 27/3.1881
                                              prosi o pozdrowienia anielskie