Radomsko - Dziepółć
Pastor Richard Horn kończy niniejszym rozpoczęty w poprzednim numerze raport o początkach parafii Radomsko-Dziepółć w diecezji Piotrków.
Przeniesienie filii parafii z jej pierwotnej siedziby do miasta, podjęte w oparciu o liczne obietnice, okazało się poważnym błędem. Władze miejskie nie miały bowiem zamiaru dotrzymać swoich obietnic. Teraz trzeba było co roku płacić 45 rubli czynszu za salę modlitewną. Kantor musiał uczyć dzieci w swoim salonie. Nie otrzymał jednak ani obiecanej ziemi, ani żadnej innej rekompensaty i cierpiał najgorszą biedę. W tej rozpaczliwej sytuacji Erdmann Pudewill wytrzymał dwa lata. Następnie poprosił o pozwolenie na powrót do Feliksowa. Jego stanowisko przejął Wilhelm Schmidt. Kiedy Pudewill wyjechał do Radomska, Schmidt przeniósł się z Antoniowa do Feliksowa. W Radomsku pozostał do momentu przeniesienia filii gminy do Dziepółcia. Tam pełnił funkcję kantora i nauczyciela aż do śmierci. Był jednym z najzdolniejszych kantorów, jakich kiedykolwiek miała parafia Radomsko-Dziepółć. Jego wnuk, Gustav Schmidt, również pełnił funkcję kantora w Dziepółciu podczas wojny i aż do upadku.
W latach 1841-1844 parafią filialną opiekował się pastor Eduard Lembke z Bełchatowa. Pomimo dużej odległości odwiedzał on gminę raz w miesiącu. Jego następcą był pastor Leopold Otto z Piotrkowa w latach 1844–1849. W tym czasie do gminy filialnej należało siedem kantoralstw: Antoniów, Bogusławów, Jacków, Konradów, Teodorów, Krery i Błota Kruplińskie, liczące łącznie 2000 dusz. Na jej terenie znajdowało się 6 szkół kantoralnych i 2 szkoły podstawowe.
W 1848 roku polski właściciel ziemski Seweryn Biernacki podarował ewangelikom mieszkającym w Dziepółciu 7,5 morgi ziemi wraz z znajdującymi się na niej budynkami. Darowizna ta była przyczyną przeniesienia parafii filialnej z Radomska do Dziepółcia. Gdy tylko to nastąpiło, przystąpiono do budowy domu modlitwy i szkoły. W tym celu przebudowano i odpowiednio wyposażono dom, który wymagał już pilnej renowacji. Znajdowała się w nim duża sala do odprawiania nabożeństw, sala lekcyjna dla dzieci oraz mieszkanie kantora. Ponadto dom otrzymał małą dzwonnicę z dzwonem. Ten drewniany budynek służył przez wiele lat, aż stał się zbyt mały i zbyt zniszczony i konieczne było wybudowanie nowego kościoła. Teraz wreszcie życie gminne mogło rozwijać się w normalny sposób. Początkowe trudności zostały pokonane. To, czego ewangelicy doświadczyli w ciągu następnych dziesięcioleci, radości i cierpienia, prześladowań i walk, to oczywiście już inna kartka historii. Tymi słowami pragnę serdecznie pozdrowić członków mojej wspólnoty i zapewnić ich, że zawsze będę o nich pamiętał i czuł się z nimi związany pomimo dzielącej nas odległości.
Pastor Richard Horn ,
dawniej Radomsko,
obecnie Kotthausen b. Gummersbach
-1.jpg)
Radomsko - Dziepolc
Heimatpastor Richard Horn beendet hiermit den in der vorigen Nummer begonnenen Bericht über die Anfänge der Gemeinde Radomsko-Dziepolc, Diözese Petrikau.
Die auf die vielfachen Versprechungen hin unternommene übertragung der Filialgemeinde aus ihrem ursprünglichen Sitz nach der Stadt hat sich als folgenschwerer Mißgriff erwiesen. Der Magistrat dachte nämlich nicht daran, seine Versprechungen einzulösen. Es mußten nun jährlich 45 Rubel an Miete für den Betsaal aufgebracht werden. Der Kantor mußte die Schulkinder in seinem Wohnzimmer unterrichten. Aber er erhielt weder das versprochene Land, noch sonst irgendeine Entschädigung und litt bitterste Not. In dieser verzweifelten Lage hat es Erdmann Pudewill zwei Jahre ausgehalten. Dann bat er, nach Feliksow zurückkehren zu dürfen. Seine Stelle übernahm Wilhelm Schmidt. Dieser war, als Pudewill nach Radomsko ging, von Antoniow nach Feliksow übersiedelt. In Radomsko verblieb er bis zur Verlegung der Filialgemeinde nach Dziepolc. Dort hat er dann bis zu seinem Tode als Kantor und Lehrer gewirkt. Er war einer der tüchtigsten Kantoren, die die Gemeinde Radomsko-Dziepolc jemals aufzuweisen hatte. Sein Enkel, Gustav Schmidt, war während des Krieges und bis zum Zusammenbruch ebenfalls als Kantor in Dziepolc tätig.
In den Jahren 1841-1844 wurde die Filialgemeinde von Pastor Eduard Lembke, Belchatow, betreut. Trotz der großen Entfernung besuchte er die Gemeinde einmal im Monat. Sein Nachfolger wurde Pastor Leopold OttQ aus Petrikau von 1844 bis 1849. Zur Filialgemeinde gehörten in jener Zeit sieben Kantorate: Antoniow, Boguslawow, Jackow, Konradow, Teodorow, Krery und Blota Kruplinskie mit insgesamt 2000 Seelen. In ihrem Bereiche befanden sich 6 Kantorats- und 2 Elementarschulen.
Der polnische Gutsbesitzer Seweryn Biernacki schenkte im Jahre 1848 den in Dziepolc wohnenden Evangelischen ein 7,5 Morgen großes Stück Land samt darauf befindlichen Gebäuden. Diese Schenkung war der Anlaß zur überführung der Filialgemeinde von Radomsko nach Dziepólc. Sobald dies geschehen war, schritt man zur Errichtung eines Bethauses und einer Schule. Zu diesem Zwecke wurde das schon äußerst reparaturbedürftige Haus umgebaut ·und entsprechend eingerichtet. Es befanden sich darin: ein großer Raum für Gottesdienste, ein Unterrichtsraum für die Kinder und die Wohnung für den Kantor. Außerdem erhielt das Haus einen kleinen Glockenturm mit Glocke. Dieses Holzhaus hat viele Jahre seiner Bestimmung gedient, bis es dann zu klein und zu schlecht wurde und man dringend gezwungen war, eine neue Kirche zu bauen. Jetzt endlich konnte sich das Gemeindeleben in normaler Weise entfalten. Die Anfangsschwierigkeiten waren überwunden. Was die Evangelischen im Laufe der nun folgenden Jahrzehnte an Freude und Leid, an Verfolgungen und Kämpfen erleben mußten, das steht freilich auf einem anderen Blatt der Geschichte. Mit diesen Zeilen möchte ich meine Gemeindeglieder recht herzlich grüßen und sie dessen versichern, daß ich ihrer stets gedenken und mich mit ihnen über alle Entfernungen hinweg verbunden fühlen werde.
Pastor Richard Horn ,
früher Radomsko,
jetzt Kotthausen b. Gummersbach
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz