Łódzki przemysłowiec
Jak już informowaliśmy, 3 czerwca 1959 r. w San Paulo (Brazylia) zmarł znany łódzki przemysłowiec Otto Eisenbraun. 4 czerwca łódzka kolonia w San Paulo pożegnała go ostatnią drogą.
Zmarły urodził się 1 października 1886 r. jako syn przemysłowca Cezara Eisenbrauna i Emmy z domu Kindermann. Był dwukrotnie żonaty: pierwsze małżeństwo z Luzie z domu Schweikert trwało 42 lata, drugie z Mirą z domu von Scheibler – 4 lata. W głębokim smutku pozostawia swoją drugą żonę, synów z pierwszego małżeństwa, dr. Gerta i Roberta Eisenbraunów, dwie synowe i pięcioro wnucząt, którzy wszyscy mieszkają w Brazylii, a także swoją siostrę Emmę Steigert mieszkającą w Szwajcarii oraz wielu krewnych i znajomych.
Pan Otto Eisenbraun był w swoim rodzinnym mieście powszechnie szanowaną i zasłużoną osobistością w kręgach przemysłowych, biznesowych i towarzyskich. Był kierownikiem technicznym i dyrektorem administracyjnym firmy „Baumwoll-Manufaktur F. Eisenbraun A-G”, członkiem zarządu firmy „Wollmanufaktur und Gummiwerke von F. W. Schweikert A-G”, członkiem Towarzystwa Tramwajów Elektrycznych w Łodzi oraz członkiem komisji rewizyjnych lub rad nadzorczych innych spółek akcyjnych. Był również komendantem Ochotniczej Straży Pożarnej w Łodzi, kuratorem „Szpitala Dziecięcego im. Anny Marii”, członkiem rady kościoła ewangelicko-luterańskiego św. Jana, przewodniczącym jej stowarzyszenia młodzieżowego, członkiem łódzkiej gildii tkaczy, łódzkiego chrześcijańskiego stowarzyszenia charytatywnego, stowarzyszenia misji wewnętrznej oraz innych stowarzyszeń i instytucji kulturalnych, społecznych i kościelnych. Dzięki swojemu wszechstronnemu zaangażowaniu na rzecz dobra ogółu zasłużył się w dziedzinie przemysłu, opieki społecznej i kościoła w Łodzi, za co Rzeczpospolita Polska przyznała mu nawet Złoty Krzyż Zasługi! Styczniowe dni 1945 roku wyprowadziły go jednak z ojczyzny, najpierw do Austrii, potem do Bawarii, a w końcu, po śmierci jego pierwszej żony, do Brazylii.
Wraz z odejściem tego człowieka, który odcisnął swoje piętno w odległej Ameryce Południowej, odszedł kolejny ŁODZIANIN o czystym charakterze i szlachetnych zamiarach, który wiele dobrego uczynił w imię chrześcijańskiej miłości bliźniego i zawsze miał otwartą rękę dla potrzebujących. Wszyscy jego byli współpracownicy, pracownicy i robotnicy z głębokim smutkiem przyjmą wiadomość o jego śmierci, ponieważ był dla nich sprawiedliwym, przyjaznym szefem i wzorowym przełożonym. Będą go opłakiwać również ci, którzy doświadczyli od niego dobra. Pozostanie więc w sercach niezapomniany, a wraz z tym nekrologiem niech zostanie mu złożony wieniec miłości i wdzięczności i złożony w duchu w miejscu jego spoczynku. Chwała jego pamięci!
Th. N
Źródło: Przegląd od AI
Otto Eisenbraun nie był postacią historyczną związaną z fabrykami, lecz nazwisko Eisenbraun (Fryderyk Eisenbraun i jego potomkowie) jest kluczowe dla historii przemysłu włókienniczego w Łodzi, gdzie założyli i prowadzili duże Manufaktury Bawełniane (np. przy ulicy Kilińskiego 228) oraz tkalnie (pierwotnie przy ul. Zachodniej i Piotrkowskiej), zatrudniając setki osób i będąc ważnym elementem łódzkiej przemysłowej historii, zwłaszcza w kontekście budowy nowoczesnych fabryk i willi przędzalniczych.
Lodzer Großindustrieller
Wie wir bereits meldeten, verschied, am 3. Juni 1959 in Sao Paulo (Brasilien) der weitbekannte Lodzer Großindustrielle Otto E i s e n b r a u n. Am 4. 6.gab ihm die Lodzer Kolonie von Sao Paulo das letzte Geleit. .
Der Heimgegangene wurde als Sohn des Großindustriellen Cäsar Eisenbraun und -Emma geb. Kindermann am 1. 10. 1886 geboren. Er war zweimal verheiratet: in erster Ehe 42 Jahre lang mit Luzie geb. Schweikert, in zweiter Ehe 4 Jahre lang mit Mira geb. v. Scheibler. In tiefem Schmerz hinterläßt er seine zweite Gattin, die Söhne aus 1. Ehe, Dr. Gert und Robert Eisenbraun, zwei Schwiegertöchter und 5 Enkelkinder, die sämtlich in Brasilien weilen, ferner seine in der Schweiz lebende Schwester Emma Steigert, viele Verwandte und Bekannte.
Herr Otto Eisenbraun war in seiner Heimatstadt in Industrie-Geschäfts- und Gesellschaftskreisen eine allgemein geschätzte und hochverdiente Persönlichkeit. Er war techno Betriebsleiter und Verwaltungsdirektor der Fa. "Baumwoll-Manufaktur F. Eisenbraun A-G", Verwaltungsmitglied der Firma "Wollmanufaktur und Gummiwerke von F. W. Schweikert A-G", Glied der Gesellschaft der Lodzer elektr. Straßenbahn 'und Mitglied von Revisionskommissionen oder Aufsichtsräten ander. Aktiengesellschaften. Er war ferner Kommandant der Lodzer Freiwilligen Feuerwehr, Kurator des "Anne-Marie-Kinderkrankenhauses", Kirchenvorsteher der ev.-Iuth. St. Johannisgemeinde, Vorstand ihres Jünglings-Vereins, Mitglied der Lodzer Webmeister-Innung, des Lodzer Christlichen Wohltätigkeitsvereins, des Vereins für Innere Mission und sonstiger kultureller, sozialer und kirchlicher Vereine und Institutionen. Mit seinem vielseitigen Einsatz für das allgemeine Wohl nat er sich auf dem Gebiete der Industrie, des Sozialwesens und der Kirche in Lodz höchste Verdienste erworben, für die ihm die Republik Polen sogar das goldene Verdienstkreuz verlieh! Die Januartage von 1945 führten freilich auch ihn aus der Heimat heraus, zunächst nach Österreich, dann nach Bayern, schließlich, als seine erste Frau gestorben war, nach Brasilien.
Mit dem im fernen Südamerika Verewigten, ist wieder ein Lodzer von lauterem Charakter und edler Gesinnung dahingegangen, einer, der in christlicher Nächstenliebe viel Gutes getan und bei Not immer eine offene Hand gehabt hat. Tieferschüttert werden alle seine ehemaligen Mitarbeiter, Angestellten und Arbeiter die Todeskunde lesen, denn er war ihnen ein gerechter, freundlicher Chef und vorbildlicher Vorgesetzter gewesen. Es werden auch um ihn trauern, die von ihm Gutes erfahren haben. Er bleibt somit im Herzen unvergessen, und mit diesem Nachruf sei ihm noch in Liebe und Dankbarkeit ein Kranz gewunden und im Geiste an seiner Ruhestätte niedergelegt. Ehre seinem Andenken!
Th. N
Quelle: Überblick von AI
Otto Eisenbraun war keine historische Persönlichkeit, die mit Fabriken in Verbindung stand, aber der Name Eisenbraun (Fryderyk Eisenbraun und seine Nachkommen) ist von entscheidender Bedeutung für die Geschichte der Textilindustrie in Łódź, wo sie große Baumwollmanufakturen (z. B. in der Kilińskiego-Straße 228) und Webereien (ursprünglich in der Zachodnia- und Piotrkowska-Straße) gründeten und betrieben, die Hunderte von Menschen beschäftigten und ein wichtiger Bestandteil der Industriegeschichte von Łódź waren, insbesondere im Zusammenhang mit dem Bau moderner Fabriken und Spinnereien.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz