Łódź - Judaika - Rodzina Kane - Żołnierz - Armia Czerwona

 

Ciekawy zestaw dokumentów dotyczący powojennej Łodzi. Pojawiają się osoby: KANE SZOEL syn Chaima (żołnierz Armii Czerwonej), KANE LEIZER, KANE MEIR, są z całą pewnością Żydami, być może urodzeni w Łodzi. Jest w tych dokumentach mowa o mieszkaniach w Łodzi: Targowa 15, Gdańska 76.         

                                                                       ZAŚWIADCZENIE

                                                             POCZTA POLOWA NR. 29193

                                                               20 PAŹDZIERNIKA 1944

      Wydane Szeregowiec KANE SZOEL syn Chaima w tym, że on znajduje się na służbie wojskowej w Czerwonej Armii.

    Zaświadczenie wydano, celem otrzymania zastrzeżonych przez ustawodawstwo Związku S.R.R. dla wojskowych i ich rodzin, ulg w podatkach, dostawach rządowych i innych, o ile rodzina (gospodarstwo) tow. Kane, zamieszkała w m. Saratowie, odpowiada warunkom, które według obowiązującego ustawodawstwa, dają prawo na otrzymanie tych ulg.

    Zaświadczenie ważne do dnia 20 października 1945 roku.

LUDOWY KOMISARIAT OBRONY.

Jednostka Wojskowa Poczta Polowa 14820. z 26 maja 1945 roku. Nr. 26/45.

Zaświadczenie

Wydane czerwonoarmiście KANE SZOELOWI, synowi Chaima, na dowód, ze wymieniony Kane Sz. Ch. znajdował się na kuracji w szpitalu poczta polowa 14820 od 21 lutego 1945 do 26 maja 1945 roku z powodu (pisać po rosyjsku) rana od kuli nawylot miękkich tkanek klatki piersiowej z lewej stron. Rana związana z pobytem na froncie.

Ranny 20.II. 1945 r.

                                           LUDOWY KOMISARIAT OBRONY.  

                       Jednostka wojskowa. Poczta Polowa Nr. 28307. 11 lipca 1945 r.

                                                        ZAŚWIADCZENIE

     Okaziciel niniejszego KANE SZOEL, syn Chaima, rzeczywiście zwolniony został z szeregów Armii Czerwonej i udaje się do miejsca zamieszkania m. Łódź ul. Targowa nr. 15.

Naczelnik Sztabu Jednostki Wojskowej 28307 - nieczytelny (Rewin)

Pomocnik Naczelnika Sztabu Jednostki Wojskowej 28307 - Nieczytelny (Gałutin)

Dokument wystawiony przez PREZYDIUM DZIELNICOWEJ RADY NARODOWEJ ŁÓDŹ - ŚRÓDMIEŚCIE. - Oddział Gospodarki Mieszkaniowej.

o odmowie przydziału mieszkania nr. 21 przy ul. Gdańskiej 76 (2 pokoje z kuchnią) Kane Lajzerowi 5 listopada 1951 roku. - Uzasadnienie: Lokal niepodzielny amfilada.

Żołnierz L.W.P. - Armia Czerwona - Grupa "Wilka" - Urząd Bezpieczeństwa - Życiorys - Głowno - cz.4

      Ostatnia część dotyczące kapitana L.W.P. - kilka dokumentów nie nadaje się do prezentacji. Dodam, troszeczkę dodatkowych danych:
1 - Stopień wojskowy : porucznik lotnictwa
2.- Wykształcenie: inżynier Bud.Lot. i Spec.  - szkoły: Gimnazjum, Instytut Bud.Lot., Centralna
      Szkoła Pol.-Wych., WUML.
3. - Odznaczenia:
    - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski - Rada Państwa 1972.
    - Złoty Krzyż Zasługi - Rada Państwa 1966.
    - Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny - MON 1973
    - Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny - MON 1968
    - Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju - MON 1967
    - Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Cywilnej - Prezes Rady Ministrów 1977
    - Złote Odznaczenie - Zasłużony Działacz LOK - Zarząd Główny LOK 1969
    - Srebrne i Brązowe Odznaczenie - Zasłużony Działacz LOK - Zarząd Woj. LOK 1965
    - Odznaka 25 Lecia LOK -1969
    - Złota Odznaka Czł. Bryg. Pracy Socjalistycznej XXV.
4. - Kariera wojskowa i zawodowa:
   

5. - Więzienia podczas okupacji:

 6. - Okupacja - uzyskanie wolności:

7. - Kariera wojskowa i praca po wojnie:

Jest ciekawy dokument podpisany przez ppłk.rezerwy J.Marchewę, który stwierdza m.in., że:
.... znam jeszcze z okresu 1945 roku, gdy służył na terenach zachodnich. Następnie spotkałem się z nim na terenie powiatu opoczyńskiego woj.kieleckie, gdzie .... jako żołnierz - brał udział w walce z bandami. Pamiętam, że od połowy listopada 1946 roku, do połowy lutego 1947 roku, ..... był na tamtejszym terenie i brał udział w operacji likwidacji bandy "Wilka". Był kontuzjowany i cierpiał już wtedy na niedowład kończyn dolnych. Wiadomym mi jest również, że .... przez szereg lat leczył kontuzję doznaną na skutek prowadzenia walk, ze zbrojnym podziemiem, przeciwstawiającym się władzom Polski Ludowej.....
     

Żołnierz L.W.P. - Armia Czerwona - Grupa "Wilka" - Urząd Bezpieczeństwa - Życiorys - Głowno - cz.3

    Następnie przewieziony w okolice Lancendorfu, lecz nie dowieziony już do żadnego obozu, bowiem w połowie kwietnia 1945 roku Armia czerwona wyzwoliła Wiedeń i okolice Wiednia. I tak z oddziałami Armii Czerwonej w Agit Oddziale, obsługując wóz propagandowy poprzez Czechy, okolice Wrocławia przybyłem do Koszalina, gdzie przekazano mnie do Armii Polskiej do K.B.W. , do informacji. Tam w siedzibie pełnomocnika Rządu Polskiego, płk. Borkowskiego najpierw w ochronie Szefa Wojewódzkiej Informacji, następnie pod koniec 1945 roku, odkomenderowany do zorganizowania Powiatowego Urzędu Informacji w Szczecinku.
    Po zorganizowaniu Powiatowego Urzędu Informacji w Szczecinku w kwietniu 1946 roku odkomenderowany do Centralnej Szkoły politycznej w Łodzi. Po ukończeniu C.Sz.P. pozostawiony w Łodzi do ochrony Organów Ministra Matuszewskiego, a imiennie Dyrektora departamentu Społeczno Politycznego, Towarzysza Siwka.
    Następnie od listopada 1946 roku do lutego 1947 roku udział w akcjach przy likwidacji bandy "Wilka"*. Od 1947r. do 1956r. po demobilizacji praca w cywilu na kierowniczych stanowiskach. Od 1956 powołany do służby w Ludowym Wojsku Polskim w W.Z. Mat 3 w Głownie, następnie w połowie 1959r. w J.W. 2563 w Jarocinie jako inżynier budowy lotnisk. Służbę zawodową jako oficer zawodowy kończę z końcem 1961 roku ze względu na odnowienie się dolegliwości po kontuzji i innych nabytych w czasie wojny, tak że od 1962r. zwolniony zostaję L.W.P. ze względu na stan zdrowia otrzymując drugą grupę inwalidztwa na trwałe i rentę wojskową z pierwszego portfela, a więc bardzo skromną, do roku 1970 nie wystarczającą wówczas nawet na wyżywienie rodziny składającej się z 4 osób...

* - odnośnie Oddziału "Wilka" - to co znalazłem na ten temat pod:

IPN Ld 0121/274, Analiza udziału MO w akcji ... - Wybory 1947

wybory1947.pl/download/102/372/Ld0121274011-018.pdf

 

 

Żołnierz W.P. - Armia Czerwona - NKWD - Gestapo - Radziecka Partyzantka -- Zdołbunów - Kresy - Wiedeń - Łódź - Życiorys - Głowno - 1939-1941 - cz.2

    Na danym terenie, dowódcy Tow. Bujczak, Kowalenko i "Kostia" którego nazwiska nikt nie znał, oraz były sekretarz Rajkomu Konsomołu w Zdołbunowie na terenie Szepetówki Tow. Gorbatiuk, w Dniepropietrowsku Tow. Rudiew z Charkowa.
    Ze względu na to, iż intensywnie byłem poszukiwany przez gestapo na terenie Zdołbunowa i okolic wobec tego przesłany zostałem w 1943 roku do Ruchu Oporu Radziecko - Polskiego do Lwowa, do grupy płk. Lubicza (Lawalerów?) i  punkty kontaktowe we Lwowie na ulicy Jakuba Strzemy 5 i na Kleparowie.
    Podczas kolejnego powrotu z Dniepropietrowska do Lwowa aresztowany w połowie 1943 roku przez gestapo w Brodach, przewieziony do Lwowa i więziony przez gestapo w więzieniu Cela nr.2, współtowarzysze polityczni w tej celi Ormianie - ojciec i syn Tarasiewiczowie skazani już wówczas na karę śmierci za ukrywanie ludzi z partyzantki Radzieckiej, następnie Tow. Drebut z Drohobycza, inż. Lisowski ze Lwowa, innych nazwisk współwięźniów ze Lwowa nie pamiętam. W styczniu 1944 roku podczas kolejnego przewozu większej grupy więźniów z więzienia na przesłuchanie w gestapo, spowodowano zator przy targowicy we Lwowie i odbiło całą grupę 7 czy 8 więźniów przez kogo i jaką organizację podziemną do dziś nie wiem. Wiem, że mnie i dwóm jeszcze osobom jacyś cywile kazali uciekać, innych zabrali owi cywile ze sobą.

    Po tym gdy zgłosiłem się na punkt kontaktowy na ul. Jakuba Strzemy, niezwłocznie odesłano mnie do Piastowa, a potem na inną trasę z innymi zadaniami w Ruchu Oporu. Odtąd przewoziłem już nie papiery, lecz żywych ludzi spalonych w Kraju - drogą na Wiedeń, a niejednokrotnie i jeszcze dalej. Mój pseudonim wówczas "Tolek". Kurjerstwo moje i powierzonych mi ludzi odbywało się już całkowicie na lewych dokumentach, których dostarczycielem był ktoś w Gminie Ożarów, nazwiska nie pamiętam, kto dostarczał np. oryginalne kenkarty, inne dokumenty otrzymywałem w ówczesnej Firmie Budowlanej Plihala na ulicy Mazowieckiej w Warszawie, na trasie Warszawa - Lwów - Wiedeń. W Firmie Budowlanej Lange we Lwowie i Łodzi na ulicy Tuszyńskiej, na trasę Łódź - Lwów - Wiedeń. W Drogerii Bloch - Lange we Lwowie na trasę Lwów - Wiedeń - Frume.
     Na początku sierpnia 1944 roku na skutek wsypy i aresztowania inż. Bruchy we Lwowie i innych w Piaskowie i Łodzi zgarnęła mnie znów gestapo w Wiedniu, gdzie więziony byłem w więzieniu gestapo na Elisabeth - Promenade Cela Nr.21 w Wiedniu do kwietnia 1945 roku.

                                                                 - ciąg dalszy nastąpi - 
   
    

Żołnierz W.P. - Armia Czerwona - NKWD - ZBOWiD - Radziecka Partyzantka -- Zdołbunów - Kresy - Życiorys - Głowno - 1939-1941 - cz.1

    Co jeszcze znajdę w swoim bałaganie, aż strach pomyśleć..., a może to i dobrze. Znów coś nowego, coś czego nie znałem, być może kogoś z czytelników zainteresuje?
    Wiem, wiem, że znajdą się czytelnicy, którzy stwierdzą, że propaguję komunizm, żołnierzy walczących przeciwko żołnierzom wyklętym...
    Nic z tych rzeczy, chcę przedstawić życiorys człowieka, który żył, był i uważał, że to co zrobił w swoim życiu było oki... W tym życiorysie, jak i w innych dokumentach jest wiele ciekawych wątków, jak na przykład Kresy (do nich mam szczególny sentyment). Nasz bohater jest w N.K.W.D, Armii Czerwonej, Konsomole, radzieckiej partyzantce..., trudno mi oceniać jego życie, już nie żyje - niech jego postępowanie oceni historia...Nie podam imienia ani nazwiska bohatera tych dokumentów, stwierdzę jedynie, że mieszkał w Głownie koło Łodzi. Są jeszcze oświadczenia świadków dotyczące jego pobytu na kresach jak i inne ciekawe dokumenty - udostępnię je w następnych częściach.

    " W związku z informacją WKU i Głównym Zarządzie Politycznym Wojska Polskiego, iż byłem członkiem Ruchu Oporu i więzionym przez gestapo w więzieniach hitlerowskich, przysługują jakoby jakieś przywileje z racji najnowszych ustaw PRL. W tej mierze, nieniejszym zwracam się z gorącą prośbą do Zarządu Głównego ZBOWiD o łaskawą pomoc w uzyskaniu odpowiedniego zaświadczenia ze ZBOWIDU w Warszawie, bowiem byłem członkiem Ruchu Oporu i Radziecko - Polskiego Ruchu Oporu, oraz dwukrotnie więziony przez gestapo, lecz niestety nie posiadam i nie mam możliwości w swoim miejscu zamieszkania uzupełnienia odpowiednich zaświadczeń na tę okoliczność.
    W/g. uzyskanych informacji, jedynie Zarządu Głównego ZBOWiD jako posiadający większość materiałów z okresu Wojny jest w stanie wydać takowe zaświadczenie. Dlatego też zwracam się do ZBOWIDU w Warszawie w tej sprawie podając szczegółowo okres od sierpnia 1939 do lutego 1947 roku.

    A więc 28.VIII.1939 roku zostałem powołany do służby wojskowej w KOP w Zdołbunowie*, szeregowy przydzielony do plutonu sanitarno - ewakuacyjnego i OPL na Dworcu P.K.P. z Zdołbunowie (woj.wołyńskie). Dowódcą plutonu był wówczas porucznik Grzybowski. Służbę w KOP pełniłem do 16.IX.1939, kiedy to po ucieczce dowództwa oddział i placówka KOP-u została pozostawiona sama sobie i rozformowana.
    W dniu 17.IX.1939 roku na tamte tereny wkroczyła Armia Czerwona. W pażdzieniku 1939 roku wstępuję ochotniczo do Armii Czerwonej i zostaję przydzielony do służby w Oddziale Miestnoj Protiwozdusznoj Oborony w Równem. Zimą na przełomie 39 i 40 roku zostaję jako jeden z pierwszych polaków przyjęty w poczet członków Radzieckiego Konsomołu (WLKSM). W roku 1940  Oddział Miestnoj Protiwozdusznoj Oborony przechodzi w gestię Narodnogo Komisarjatu Wnutriennych Dieł. (NKWD). Wówczas to zostaję odkomenderowany do Oddziału Osoawiachimu w Równem i Zdołbunowie w stopniu starszyna (oznaka jeden trójkąt na kołnierzu) do szkolenia nowopoborowych. Moim dowódcą Oddziału był lejtnant Mielnikow, a Komisarzem Towarzysz Urżyj. W czerwcu 1941 roku Oddział ewakuowany w głąb Z.S.R.R. w stronę Dniepropietrowska, w lipcu lub sierpniu 1941 roku po kolejnym bombardowaniu i rozbiciu przepraw przez Niemców Oddział rozformowany.
     W tym okresie kontuzjowany lewostronnie. Niedobitki, już jako cywile zostają skierowane do Partyzantki Radzieckiej i tak od 1942 roku zostaję skierowany do Radzieckiego Ruchu Oporu, do zgrupowania Towarzysza Prechodźki w okolice Równego, Zdołbunowa, Ostroga, Szepietówki, aż po Lwów do funkcji Łącznika z Kursowaniem na trasie Lwów - Zdołbunow - Dniepropietrowsk - pseudonim "Łotezyk" (Łotczyk?...

Wikipedia:
* - Zdołbunów – miasto na zachodniej Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu zdołbunowskiego. Od 1 stycznia 1925 do II wojny światowej siedziba powiatu zdołbunowskiego.

                                               - ciąg dalszy nastąpi -