Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Stare Sioło. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Stare Sioło. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 23 września 2018
Stare Sioło - Lwów - Ukraina - Cmentarz - cz.4
Jak wspomniałem w poprzedniej części dotyczącej cmentarza w Starym Siole, po lewej stronie cmentarza znajdują się współczesne groby miejscowych mieszkańców. Piękny wiejski cmentarzyk, na szczęście nie wkroczyły jeszcze tutaj "chińskie marmury"... Bardzo się cieszę, że nie są niszczone polskie groby, nie możemy liczyć, że miejscowi będą dbać o nie, kosząc trawę, czy też wyrywać chwasty. Dlatego piękne dzięki dla grup Zbyszka Saganowskiego za ich wielki wkład w utrzymanie polskości na tych terenach!
Stare Sioło - Lwów - Ukraina - Cmentarz - Roman Wybranowski - Wojsko Polskie - cz.3
Dwa groby na cmentarzu w Starym Siole zwracają szczególną uwagę, spoczywają w nich znane postacie historyczne. Postać Romana Wybranowskiego herbu Poraj, znana historykom budzi wątpliwości co do daty urodzin, także miejsca pochówka. Urodził się 9 sierpnia 1788 lub 1790 roku w Żurowie, zmarł 23 stycznia 1863 roku. Był pułkownikiem Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego. Więcej informacji na Wikipedii:
Roman Wybranowski herbu Poraj (ur. 9 sierpnia 1788 lub 1790 w Żurowie, zm. 23 stycznia 1863) – pułkownik Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, generał-major armii Cesarstwa Austriackiego.
Urodził się w Żurowie na Lubelszczyźnie jako syn stolnika lubelskiego Domicjusza Wybranowskiego i Salomei, z domu Deszert. W 1809 rozpoczął służbę wojskową w Armii Księstwa Warszawskiego, wkrótce został awansowany do stopnia podporucznika. Brał udział w wojnach napoleońskich. W kampanii rosyjskiej 1812 Napoleona. W tym czasie służył w randze kapitana starszego adiutanta, następnie jako adiutant major został przeniesiony do wielkiej armii z korpusem księcia Józefa Poniatowskiego. Uczestniczył w bitwie pod Smoleńskiem, bitwie pod Możajskiem, Czerychowem i Wiaźmą. Następnie 1813 walczył z VI koalicją antyfrancuską w bitwach pod Gitterborgiem i bitwie pod Lipskiem.
W 1814 powrócił do kraju. Został awansowany do stopnia podpułkownika. Służył w 8 Pułku Piechoty Liniowej w Pułtusku. Po wybuchu powstania listopadowego został dowódcą 6 Pułku Piechoty Liniowej od bitwy pod Białołęką w lutym 1830, następnie w bitwie o Olszynkę Grochowską i pozostał nim do 1831 kierując jednostką w pozostałych bitwach. Został awansowany do stopnia pułkownika. Pod koniec kampanii wraz z korpusem gen. Girolamo Ramorino zdezerterował do Galicji, a następnie na Morawy. Nie poddał się carskiej amnestii i został w Galicji.
Prowadził działalność rolniczą na dzierżawionych gruntach. W 1848 został zastępcą dowódcy galicyjskiej Gwardii Narodowej, gen. Józefa Bonawentury Załuskiego, a po jego dymisji naczelnikiem Gwardii. Wówczas cesarz Franciszek Józef I mianował go do rangi generał-major armii Cesarstwa Austriackiego. W jednostce pozostał do jej rozwiązania w tym samym roku, po czym osiadł pod Lwowem. Tam od 1849 do 1851 spisał pamiętniki.
Jego żoną od 1823 Józefa Broniewska, Mieli troje dzieci (dwie córki i syna). Został pochowany na cmentarzu we wsi Stare Sioło
Roman Wybranowski herbu Poraj (ur. 9 sierpnia 1788 lub 1790 w Żurowie, zm. 23 stycznia 1863) – pułkownik Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, generał-major armii Cesarstwa Austriackiego.
Urodził się w Żurowie na Lubelszczyźnie jako syn stolnika lubelskiego Domicjusza Wybranowskiego i Salomei, z domu Deszert. W 1809 rozpoczął służbę wojskową w Armii Księstwa Warszawskiego, wkrótce został awansowany do stopnia podporucznika. Brał udział w wojnach napoleońskich. W kampanii rosyjskiej 1812 Napoleona. W tym czasie służył w randze kapitana starszego adiutanta, następnie jako adiutant major został przeniesiony do wielkiej armii z korpusem księcia Józefa Poniatowskiego. Uczestniczył w bitwie pod Smoleńskiem, bitwie pod Możajskiem, Czerychowem i Wiaźmą. Następnie 1813 walczył z VI koalicją antyfrancuską w bitwach pod Gitterborgiem i bitwie pod Lipskiem.
W 1814 powrócił do kraju. Został awansowany do stopnia podpułkownika. Służył w 8 Pułku Piechoty Liniowej w Pułtusku. Po wybuchu powstania listopadowego został dowódcą 6 Pułku Piechoty Liniowej od bitwy pod Białołęką w lutym 1830, następnie w bitwie o Olszynkę Grochowską i pozostał nim do 1831 kierując jednostką w pozostałych bitwach. Został awansowany do stopnia pułkownika. Pod koniec kampanii wraz z korpusem gen. Girolamo Ramorino zdezerterował do Galicji, a następnie na Morawy. Nie poddał się carskiej amnestii i został w Galicji.
Prowadził działalność rolniczą na dzierżawionych gruntach. W 1848 został zastępcą dowódcy galicyjskiej Gwardii Narodowej, gen. Józefa Bonawentury Załuskiego, a po jego dymisji naczelnikiem Gwardii. Wówczas cesarz Franciszek Józef I mianował go do rangi generał-major armii Cesarstwa Austriackiego. W jednostce pozostał do jej rozwiązania w tym samym roku, po czym osiadł pod Lwowem. Tam od 1849 do 1851 spisał pamiętniki.
Jego żoną od 1823 Józefa Broniewska, Mieli troje dzieci (dwie córki i syna). Został pochowany na cmentarzu we wsi Stare Sioło
Stare Sioło - Lwów - Ukraina - Cmentarz - cz.2
Naszym celem, jadąc w kierunku Starego Sioła był cmentarz leżący na terenie tej wsi. Zbyszek Saganowski opowiadał nam o pracach które przeprowadził z innymi wolontariuszami. Ciekawie opisana historia prac porządkowych znajduje się pod:
Nazwa wsi pojawia się po raz pierwszy w 1442 roku (oficjalne źródła Ukrainy podają rok 1211). Wcześniej Władysław II Jagiełło nadał osadę Zawiszy Czarnemu. Wnuczka Zawiszy Czarnego wniosła Stare Sioło w posagu hetmanowi Janowi Tarnowskiemu.
Pod koniec XIX wieku wieś wchodziła w skład powiatu bóbreckiego. Mieściły się w niej: stacja kolejowa, urząd pocztowy i telegraficzny.
W II Rzeczypospolitej wieś była siedzibą gminy Stare Sioło w powiecie bóbreckim, w województwie lwowskim.
Zimna Woda Stare Sioło 2015 - Towarzystwo Miłośników Kultury ...
Akcja remontu i porządkowania cmentarzy w Zimnej Wodzie i Starym Siole na Ukrainie odbyła się w lipcu br. Grupa wolontariuszy z Polski liczyła tym razem ...
Urocze miejsce położone na skraju wioski, przypomina mi się polska wieś z lat 60-70 ubiegłego wieku. Wchodząc na cmentarz byłem pod wrażeniem różnorodności, prawa strona ze starymi grobami i z lewej współczesne pochówki. Mieliśmy bardzo mało czasu na zwiedzanie, biegałem więc co całym terenie, niekiedy po kolana w trawie, warto było zobaczyć cały cmentarz.
Wielki ukłon pod adresem Zbyszka i małej grupki wolontariuszy za lapidarium i oczyszczenie dużej ilości grobów. Wiem ile trudu i potu kosztowało przywrócenie godności leżących tam zmarłym!
Informacje o Starym Siole znalezione w Wikipedii:
Stare Sioło (ukr. Старе Село, Stare Seło) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie pustomyckim. W 2001 roku liczyła 2119 mieszkańców.
Nazwa wsi pojawia się po raz pierwszy w 1442 roku (oficjalne źródła Ukrainy podają rok 1211). Wcześniej Władysław II Jagiełło nadał osadę Zawiszy Czarnemu. Wnuczka Zawiszy Czarnego wniosła Stare Sioło w posagu hetmanowi Janowi Tarnowskiemu.
Pod koniec XIX wieku wieś wchodziła w skład powiatu bóbreckiego. Mieściły się w niej: stacja kolejowa, urząd pocztowy i telegraficzny.
W II Rzeczypospolitej wieś była siedzibą gminy Stare Sioło w powiecie bóbreckim, w województwie lwowskim.
Lapidarium na cmentarzu w Starym Siole (zdjęcia 1-5)
Zbyszek Saganowski, pomysłodawca i dowodzący pracami na cmentarzach ukraińskich składa symboliczny znicz.
piątek, 14 września 2018
Stare Sioło - Ukraina - Zamek - Browar - Potocki
Wracając z Kołomyi w kierunku polskiej granicy, Zbyszek zapowiedział zwiedzanie ruin pięknego zamku w Starym Siole. Dojeżdżając do torów kolejowych, w perspektywie ukazały się ruiny ogromnego zamku. Chwilę po tym spotkała nas niespodzianka, kontrola "policyjna". Piszę policyjna w nawiasie, gdyż okazało się, że jest to prywatna policja. Z informacji które przekazał nam Zbyszek Saganowski, mieszkańcy Starego Sioła po krwawym konflikcie z pobliską wsią, opłacają ludzi, którzy pilnują porządku i bezpieczeństwa miejscowych mieszkańców.
Wchodząc na teren zamczyska, olbrzymie wrażenie robi powierzchnia wewnątrz murów! Nigdy wcześniej nie widziałem tak olbrzymiego obiektu który ma ok. 400 lat! Zamieszczam kilka fotek, na jednej z nich jestem także ja, co rzadko się zdarza.
Encyklopedyczne informacje znalazłem na Wikipedii:
Zamek w Starym Siole – jeden z największych zamków spośród wszystkich, które kiedykolwiek powstały na Ukrainie, zbudowany przez księcia Władysława Dominika Ostrogskiego w latach 1649-1654 na planie pięciokąta, z kamienia i cegły. W budowie prawdopodobnie brał udział architekt Ambroży Przychylny.
Pierwszy drewniany jeszcze zamek wzniósł tu Jan z Garbowa herbu Sulima. W latach 1584-1589 Ostrogski zbudował tu pierwszy zamek murowany. W latach 1649–1654 książę Dominik Zasławski przekształcił wcześniej istniejącą budowlę we wspaniałą rezydencję obronną. Zamek nie został zdobyty przez powstańców Bohdana Chmielnickiego, nie szturmowali go też w 1672 roku. Turcy po zdobyciu Kamieńca Podolskiego. Na początku XVIII wieku obiekt został odrestaurowany przez Adama Mikołaja Sieniawskiego. Potoccy stali się jego właścicielami w 1809 roku. Na początku XIX wieku Potoccy założyli na terenie zamku browar, co – razem z otwarciem linii kolejowej obok zamku – przyczyniło się do zniszczenia budowli.
Pierwszy drewniany jeszcze zamek wzniósł tu Jan z Garbowa herbu Sulima. W latach 1584-1589 Ostrogski zbudował tu pierwszy zamek murowany. W latach 1649–1654 książę Dominik Zasławski przekształcił wcześniej istniejącą budowlę we wspaniałą rezydencję obronną. Zamek nie został zdobyty przez powstańców Bohdana Chmielnickiego, nie szturmowali go też w 1672 roku Turcy po zdobyciu Kamieńca Podolskiego. Na początku XVIII wieku obiekt został odrestaurowany przez Adama Mikołaja Sieniawskiego. Potoccy stali się jego właścicielami w 1809 roku. Na początku XIX wieku Potoccy założyli na terenie zamku browar, co – razem z otwarciem linii kolejowej obok zamku – przyczyniło się do zniszczenia budowli[
Wchodząc na teren zamczyska, olbrzymie wrażenie robi powierzchnia wewnątrz murów! Nigdy wcześniej nie widziałem tak olbrzymiego obiektu który ma ok. 400 lat! Zamieszczam kilka fotek, na jednej z nich jestem także ja, co rzadko się zdarza.
Encyklopedyczne informacje znalazłem na Wikipedii:
Zamek w Starym Siole – jeden z największych zamków spośród wszystkich, które kiedykolwiek powstały na Ukrainie, zbudowany przez księcia Władysława Dominika Ostrogskiego w latach 1649-1654 na planie pięciokąta, z kamienia i cegły. W budowie prawdopodobnie brał udział architekt Ambroży Przychylny.
Pierwszy drewniany jeszcze zamek wzniósł tu Jan z Garbowa herbu Sulima. W latach 1584-1589 Ostrogski zbudował tu pierwszy zamek murowany. W latach 1649–1654 książę Dominik Zasławski przekształcił wcześniej istniejącą budowlę we wspaniałą rezydencję obronną. Zamek nie został zdobyty przez powstańców Bohdana Chmielnickiego, nie szturmowali go też w 1672 roku. Turcy po zdobyciu Kamieńca Podolskiego. Na początku XVIII wieku obiekt został odrestaurowany przez Adama Mikołaja Sieniawskiego. Potoccy stali się jego właścicielami w 1809 roku. Na początku XIX wieku Potoccy założyli na terenie zamku browar, co – razem z otwarciem linii kolejowej obok zamku – przyczyniło się do zniszczenia budowli.
Pierwszy drewniany jeszcze zamek wzniósł tu Jan z Garbowa herbu Sulima. W latach 1584-1589 Ostrogski zbudował tu pierwszy zamek murowany. W latach 1649–1654 książę Dominik Zasławski przekształcił wcześniej istniejącą budowlę we wspaniałą rezydencję obronną. Zamek nie został zdobyty przez powstańców Bohdana Chmielnickiego, nie szturmowali go też w 1672 roku Turcy po zdobyciu Kamieńca Podolskiego. Na początku XVIII wieku obiekt został odrestaurowany przez Adama Mikołaja Sieniawskiego. Potoccy stali się jego właścicielami w 1809 roku. Na początku XIX wieku Potoccy założyli na terenie zamku browar, co – razem z otwarciem linii kolejowej obok zamku – przyczyniło się do zniszczenia budowli[
niedziela, 29 lipca 2018
Towarzystwo Miłośników Kultury Kresowej - Kresy - Ukraina - Kołomyja - Stare Sioło - Cmentarz
Chciałbym zaprosić czytelników do odwiedzenia strony Towarzystwa Miłośników Kultury Kresowej. Bardzo interesujące materiały dotyczące problematyki kresowej. W szczególności opisy działań na cmentarzach katolickich Starego Sioła i Kołomyi. Po wciśnięciu linków poniżej możecie przeczytać całość. Na blogu jest wstęp, zapraszam!
Wiosenna wizyta na Ukrainie - kwiecień - maj 2018 - Towarzystwo ...
https://www.kresowianie.info/artykuly,n842,wiosenna_wizyta_na_ukrainie__kwiecien...
https://www.kresowianie.info/artykuly,n842,wiosenna_wizyta_na_ukrainie__kwiecien__maj_2018.html
Wiosenna wizyta na Ukrainie - kwiecień - maj 2018
Na wyjazd ten zdecydowała się niestety jedynie 3 osobowa grupka wolontariuszy: Jola Damian i Zbyszek. Z powodu tak małej liczby uczestników wyjazdu prace w Starym Siole ograniczyły się do czynności i robót, które możliwe były do wykonania w takim zespole. Sytuację uratowała pomoc Wasyla (mieszkaniec Starego Sioła i członek Sielskiej Rady) i Jury (wolontariusz ze Lwowa).
Te dodatkowe męskie ręce okazały się nieocenione przy podstawowych pracach fizycznych. Należało bowiem rozpocząć wydobywanie z chwastów i zarośli zrzuconych tam ciężkich elementów pomnikowych i po umyciu ich ciśnieniowym ustawić na przygotowane w 2017 roku podłoże żwirowe, a po wyschnięciu odnowić odczytane na nich napisy.
Podstawowe prace siłowe to właśnie przetaczanie i podnoszenie elementów kamiennych, które ważyły kilkadziesiąt i kilkaset kg – w zależności od wielkości. Te czynności wykonywaliśmy wspólnie z naszymi miejscowymi pomocnikami.
Fot. 1 To z tych zarośli wydobywać będziemy elementy pomnikowe i je czyścić
Fot. 2 Damian ocenia stan podłoża przyszłego lapidarium po zimie
Gdy część męska zespołu zajęta była czynnościami przygotowawczymi związanymi z doprowadzeniem na cmentarz, z kilkusetmetrowej odległości, wody do zasilania myjki ciśnieniowej i uruchomieniem agregatu prądotwórczego i urządzenia myjącego, nasza koleżanka nie traciła czasu i zajęła się „oporządzaniem” kilku mogił, którymi opiekujemy się od wielu lat. To mogiły: Orlęcia Lwowskiego Jerzego Leliwy-Żurowskiego, Franciszka Doleczka, Generała Romana Wybranowskiego i jego córki Ludwiki Ujejskiej.
Fot. 3 Jola w międzyczasie oczyszcza z chwastów mogiłę Orlęcia Jerzego Leliwy-Żurowskiego
Fot. 4 …i córki Gen. Romana Wybranowskiego - Ludwiki Ujejskiej, a także otoczenie pomnika samego Generała oraz pomnika Franciszka Doleczka
Wodę do mycia pomników użyczył nam przedsiębiorca, którego zakład znajduje się w pobliżu cmentarza, w odległości około 250 m, więc też tyle węża ogrodniczego musieliśmy zmontować do myjki. Przysługa ta możliwa była dzięki pośrednictwu Wasyla, który także umożliwił nam skorzystanie z agregatu prądotwórczego, co było podstawą uruchomienia koniecznych do pracy urządzeń. Panu Przedsiębiorcy i Wasylowi serdecznie dziękujemy
Po wyciągnięciu z zarośli i przeturlaniu w pobliże „płyty” żwirowej kolejnych elementów następowało ich mycie Karcherem, które mozolnie wykonywał Damian
Subskrybuj:
Posty (Atom)