Jestem w posiadaniu bardzo ciekawego zdjęcia z uczniami II Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Gabriela Narutowicza w Łodzi, ul.Targowa 63. Jest to jedno z wielu, którego bohaterem był Inowrocławski Zbigniew (góra-czwarty od lewej), urodzony 26.11.1933 roku w Wołkowysku (obecnie Białoruś), bardzo ciekawy życiorys, ale o tym napiszę w osobnym materiale. Zdjęcie o tyle ciekawe, że jest dokładnie opisane, są tam wszystkiego nazwiska. Takie zdjęcia "żyją" mają dla mnie niesamowitą wartość historyczną!
Zdjęcie wykonano 20 czerwca 1947 roku, proszę zwrócić uwagę na harcerzy, jest na nim bez mała połowa uczniów w mundurach, Zbigniew był aktywnych harcerzem i działaczem ZHP.
Napis ręczny:
Łódź, dnia 20 czerwca 1947 roku.
Klasa Ia (program II klasy)- II państwowe gimnazjum i liceum im.Gabriela Narutowicza w Łodzi.
(z lewej)dyrektor N.Filutowicz (z prawej) wice-dyrektor, prof. od zajęć pratycznych.
Strona lewa od góry:
1).Sentkiewicz, 2)Losiewicz, 3)Ewert, 4)Ja, 5) Szcześniak, 6 Gołębiewski, 7)Danielewski, 8) Zalewski Janusz, 9)Mirowski, 10)Borucki, 11)Konarzewski, 12)Nowicki, 13)Gargas Marian,
14)Sieragowski, 15)Warzecha Stefan, 16)Zarychta, 17)Kordas Antoni, 18)Dąbrowski, 19)Wrona,
20)Mrozinski, 21)Pawelec, 22)Szymczak Bolesław, 23)Ostrzycki Wiesław, 24)Baranek,
25)Wiśniewski, 26)Tyburski, 27)Bruliński, 28)Krauze, 29)Krezel Euzebiusz, 30)Ludwiczak,
31)Arnold Mirosław, 32)Sułkowski.
II Liceum Ogólnokształcące im. Gabriela Narutowicza w Łodzi –
liceum ogólnokształcące wywodzące swoje korzenie od powstałego w 1904 r. Prywatnego Progimnazjum Męskiego Józefa Radwańskiego, pierwszej w
Łodzi szkoły średniej w której nauczanie było prowadzone w
języku polskim.
W ponad stuletniej historii szkoła wielokrotnie zmieniała swą siedzibę.
Zaczynała bardzo skromnie, w czynszowej kamienicy przy ul. Cegielnianej
11 (obecnie ulica Jaracza). Wynajmowaną na potrzeby szkoły część budynku
zaadaptowano do potrzeb szkolnych. Jednak warunki były niezbyt
sprzyjające efektywnej pracy dydaktycznej i kolejną siedzibą stal się
budynek przy ul. Zawadzkiej 9 (obecnie ulica Próchnika), w którym na
potrzeby szkoły wynajęto trzy piętra i wydzieloną część podwórka. Troska
dyrektora o estetykę i czystość izb lekcyjnych znalazła potwierdzenie w
raportach i sprawozdaniach urzędników wizytujących szkołę. Popularność
szkoły, której odbiciem był znaczący wzrost liczby uczniów, doprowadziła
do kolejnej zmiany siedziby. Szkoła została przeniesiona do pomieszczeń
w jednym z
famułów
wybudowanych przez I. K. Poznańskiego przy ul. Ogrodowej. Szkoła
zajmowała tam dwa piętra od podwórka i chociaż warunku nauki uległy
polepszeniu to nadal nie były optymalne. Radykalna zmiana na lepsze
nastąpiło dopiero w 1933 roku, kiedy przeniesiono szkołę na ul. Targową
63. Wreszcie nauka obywała się w jasnych, przestronnych salach, a boisko
szkolne stał się chlubą szkoły i obiektem zazdrości uczniów innych
łódzkich szkół. Niestety, w połowie lat sześćdziesiątych nastąpiła
kolejna zmiana siedziby szkoły i uczniowie „dwójki” musieli opuścić swój
przedwojenny budynek. Zadecydowało o tym sąsiedztwo z Wyższą Szkołą
Filmową, uczelnią znaną szeroko nawet poza granicami Polski. Trudne
warunki lokalowe tej uczelni spowodowały, że przekazano jej cały
kompleks zajmowany dotychczas przez liceum. Rozpoczęcie nowego roku
szkolnego w 1965 roku miało miejsce już w budynku przy ul. Nowej 11/13.
Ówczesne władze, łącząc oddanie budynku z uroczystością w skali miasta
oraz przeznaczając znaczne środki finansowe na wyposażenie placówki,
chciały zapewnić o swoim uznaniu dla szkoły, wyrażonym przekazaniem jej
nowego gmachu. Nowy, nowoczesny budynek zastąpił stary, przedwojenny.
Zamiana ta przyniosła nieprzewidziany skutek w odbiorze społecznym
szkoły. Na ogół, tylko „jedynka”, „trójka” i „czwórka” mieszczące się w
swoich przedwojennych siedzibach, są uznawane za najstarsze łódzkie
szkoły. A przecież to II Liceum Ogólnokształcące im. Gabriela
Narutowicza w Łodzi jest najstarszą ogólnokształcącą szkołą średnią w
Łodzi.*
* Materiał pochodzi z Wikipedia.
